"Met het nieuwe seizoen van Korzo kun je de wereld weer aan, zelfs in deze staat."

Korzo directeur Jimmy-Pierre de Graaf over het nieuwe seizoen...

Korzo 26/27 is (a)live: deels zoals je het kent, deels een experiment op zichzelf. Met urgente maandthema's, voorstellingen die meerdere keren te zien zijn, een inclusieve pop-up stripclub én muziek op CaDance, is Korzo meer dan een plek waar je gewoon een voorstelling komt bekijken. Directeur Jimmy-Pierre de Graaf ziet Korzo liever als een hedendaagse salon waar makers en publiek samen uitvogelen wat de wereld nu nodig heeft.

Je bent nu zo’n 1,5 jaar directeur van Korzo, wat trof je aan toen je hier begon?
 “Een gedreven en professionele club mensen, maar ik had misschien een durf en speelsheid verwacht. Soms vroeg ik me af: zijn we nou een theater aan het spelen of theater aan het zijn? En vooral: wat willen we samen teweegbrengen? Ons motto is Here to move you, maar voor mij was onduidelijk wat dat precies inhield. Dat zijn we nu actief aan het veranderen.” 

Met de nieuwe programmering staat elke maand één thema centraal rond een grote headliner, met daaromheen performances, talks en workshops die steeds opnieuw de vraag stellen: wat heeft de wereld nu nodig? Waarom?

“Het leven is pittig.”

Oja?
 “Zeker vanuit het individu, je hebt veel ambities, misschien een gezin, je hebt in deze tijd veel ballen hoog te houden. Met de nieuwe programmering bieden we je een denkwereld van de programmeur en de maker. We zeggen nu veel meer: dit is wat we vinden van de wereld en kijk met ons mee. Bij Korzo moet je weer motivatie krijgen en energie. Het gevoel: ik kan de situatie aan en samen kunnen we de wereld aan.”

Bedoel je een breder publiek?
 “Nee. Korzo is er voor de nieuwsgierige, creatieve en moedige mens die kunst nodig heeft om gemotiveerd en geïnspireerd te worden. Daar programmeren we voor want als de maatschappij dat type mens niet meer heeft, dan zijn we echt de sjaak.” 

Dat klinkt alsof je veel meer van een theater verwacht dan alleen mooie voorstellingen
 “Ik ben toch wel een beetje van principe dat kunst een hamer moet zijn waarmee je de maatschappij kunt boetseren maar anderzijds ook iets is om gewoon te spelen, dingen te bevragen en het onbekende te omarmen. Ik wil Korzo meer gaan zien als een hedendaagse salon. Een plek waar makers, publiek en Korzo zelf naar dingen kijken én het samen ontwikkelen.”

Waarom heeft dat collectieve zoveel betekenis voor jou?
 “Het komt een beetje vanuit eigen muzikale opvoeding. Ik ben opgeleid in West-Afrikaanse percussie en in die traditie kan je simpelweg niet in je eentje muziek maken. Daarbij komt ook dat ik via adoptie naar Nederland gekomen en opgegroeid ben in een witte omgeving. Dat brengt een eenzaamheid met zich mee die bepaalt hoe je naar de wereld kijkt en die ervaar: bijna alles wordt persoonlijk. Terwijl: als je het gevoel hebt dat je het leven met elkaar draagt, dan kan je ook veel meer voor elkaar krijgen.” 

Een van de headliners in november is de inclusieve pop-up stripclub Striptopia. Introduceer je daarmee dan een nieuw soort Korzo?
 “Nee, meer Korzo zoals het vroeger was. De kern van Korzo is en blijft hetzelfde: het fysieke en lichamelijke zien als een vorm van expressie, zeggingskracht en kennis. De performers van Striptopia dragen grote thema’s zoals gender, seksualiteit, veiligheid en consent mee in hun realiteit en weten dat om te zetten naar een indrukwekkende performance. Hoe ze dat doen is écht relevant om als publiek naar te mogen kijken en ervan te mogen leren. Deze vaak conceptuele thema's die wij hier bespreken zijn hun dagelijkse realiteit, een ongewenst kader waarbinnen ze opereren. Met Striptopia breken ze alle conventies in hoe wij naar hen en theater kijken.”

Dat klinkt veelbelovend. Gaan andere headliners dat ook doen, conventies breken?
 “Vaak als het in een performance over technologie gaat, wordt het geportretteerd als rampscenario. Cocon van kunstenaar Nick Verstand en Cello Octet laat zien hoe de mens kan blenden met technologie, in dit geval een enorme robotarm. Zij hebben een mooie invalshoek vol zachtheid en spiritualiteit en laten een heel menselijk perspectief op dat thema zien via de muziek. Ik vind dat een mooi antwoord op de vraag wat de wereld nu nodig heeft.”

Op dit moment zie ik veel collega’s met rode hoofden de Cadance meetings verlaten. Daar ben je ook flink de boel aan het opschudden?
“Opschudden ben ik inderdaad niet vies van haha. Cadance wordt een interdisciplinair festival waar muziek, naast de fysieke disciplines, een volwaardig onderdeel is. Juist als je het hebt over experimenten en innovaties gebeuren er in de muziek veel interessante dingen. Die komen vaak vanuit makers en groepen die uit de zogenaamde rafelranden van het culturele veld en de maatschappij komen. En vooral: niet-Westerse muziekstromingen. Ik wilde heel graag muziekstromingen uit die regio's van wat we hier de rafelranden noemen naar Korzo halen. Want voor hen is het de kern van hun dagelijkse leven.” 

Wat brengt zulke muziek de bezoeker dan?
 “Nederland is zo klein, dat vergeten we soms. Het is noodzakelijk om iets van buiten te halen om te laten zien welke andere realiteiten er zijn. Als spiegels, als ademruimte. Met dit soort keuzes, en eigenlijk het hele seizoen, geven we onze bezoekers, onze makers, onze stad en uiteindelijk de wereld wat die nodig heeft.” 

Nieuwsgierig geworden? Check 't nieuwe seizoen HIER