| Duur | 75 min |
Soms wil je met een avondje Korzo juist de breedte opzoeken.
Want je laat je graag verrassen, maar zakt ook graag weg in je comfortzone.
Deze twee frisse stemmen uit het theaterlandschap bieden met hun voorstelling precies dat contrast. Zo brengt Cristian fysiek theater vol zelfspot en humor, terwijl Yasmin een dansende groep op de vloer zet die de donkerte van trauma induikt. Twee werelden, één avond vol ontdekking.
Te lief = destructief
Wat verliezen we wanneer we steeds proberen aardig gevonden te worden?
Wat winnen we wanneer we daarmee stoppen?
Pleaser is een solo fysieke performance van Cristian Boscheri over hoe people-pleasing ontstaat, hoe het zich vastzet in het lichaam, en hoe moeilijk het is om die greep te versoepelen.
Via (break)dans, clowning en een intieme podiumopstelling volgt Cristian het verlangen om goed te zijn, behulpzaam en goedgekeurd te worden, en hoe dat ons gedrag langzaam hervormt. Grappig, ongemakkelijk en scherp geobserveerd stelt Pleaser de vraag wat er gebeurt wanneer zorg een strategie wordt, goedkeuring een onderhandeling, en wat er kan veranderen wanneer de drang om te pleasen eindelijk loslaat.
Credits
- Schrijver, regisseur, performer: Cristian Boscheri
- Outside eyes: Goos Meeuwsen, Aurélia Brailowsky, Shaliesh Bahoran, Harvey Cobb
- Compositie en muziekproductie: Carlo Dini
- Lichtontwerp: Edwin van Steenbergen
Co-productie: Circusstad Festival (via Circunstruction)
Met steun van: Gemeente Rotterdam, Cultuurfonds, Amsterdam Fonds voor de Kunsten, Fonds Podiumkunsten, CircusBende, PimOff Milano, Panama Pictures
Vrij om te bewegen
Azadî is het Koerdisch woord voor ‘vrijheid’ en staat voor Yasmins persoonlijke verhaal en dat van vele anderen die met onvrijheid moeten (over)leven. In deze dansvoorstelling geven Yasmin en haar dansers ‘trauma’ een lichamelijke taal. We zien wat er gebeurt als vrijheid je ontnomen wordt, hoe trauma zich diep in je lijf en je onderbewustzijn nestelt en hoe de verwerking van zoiets eigenlijk nooit echt stopt.
Azadî raakt aan haar eigen Koerdische en Indonesische roots met een opgelegde erfenis van koloniale onderdrukking. Rondom de voorstelling is er ook een fotoserie te zien die Yasmin samen met AZC-bewoners maakte.
Wat Yasmin betreft mogen tranen hier stromen, om los te laten en energie te sturen naar hen die nog lijden.
Credits
- Performers : Emelie Obernosterer, Julia Baino, Nikki Duin, Yasmin Diktaş, Casey pronk
- Regie : Yasmin Diktaş
- Choreografie : Yasmin Diktaş Susan Evers, Mallory Martis, Aileen Offerbeek & Celine Shi
Partners: Karavaan Alkmaar, Stichting de Vrolijkheid, Stichting Zsalliance
Fonds: Simon & Theresia Cultuurfonds, ATD-Fonds, Voordekunst Cultuurfonds
Vanaf het moment dat ze bewegen, zit er bezieling in hun dans. Hun armen zwaaien in grote bogen, hun haren wapperen door de lucht. Soms maken ze schuddende bewegingen, voornamelijk ingezet vanaf hun schouders. Hun ademhalingen zijn geregeld hoorbaar – ze zijn duidelijk aanwezig in het hier en nu.
– Theaterkrant, 10 maart 2025
Cristian is een interdisciplinaire maker, danser en komiek uit Italië, gevestigd in Rotterdam. Ooit werkte hij als ingenieur en medeoprichter van Stichting wedowe, maar nu richt hij zich volledig op de kunsten. Zijn achtergrond ligt in breakdance, waarmee hij al vroeg prijzen wint, en later in experimentele dans en stand-up comedy, waarin hij internationaal en nationaal successen behaalt. In zijn solo’s verweeft hij dans, mime, clownerie en humor, steeds met ruimte voor kwetsbaarheid en speelsheid. Zijn onderzoek richt zich op hoe emotionele en psychologische toestanden onze waarneming en relaties beïnvloeden, en hoe comedy als taal, fysiek, verbaal of gemengd, zich verhoudt tot beweging en interactie met het publiek.
Door het zien van de impact op het publiek en de dansers na mijn eerste voorstelling besloot ik als maker een nieuw maatschappelijk onderwerp aan te gaan waarbij ik mijn strijdlust verwerk vanuit mijn Indonesische en Koerdische afkomst omdat mijn familie, voorouders en ik zelf geraakt zijn door de huidige situatie in Koerdistan en de geschiedenis van Indonesië.
Yasmin Diktaş studeerde in 2024 af aan de Academie voor Theater en Dans in Amsterdam. In datzelfde jaar ontving ze de Henny Kamerman Dansersprijs, een onderscheiding voor opvallende en eigenzinnige dansers, samen met Maria Gomez Becerra.
Ze heeft aan verschillende dansprojecten gewerkt, zoals het BlackBirds Festival 2023, VIER x VIER en de voorstelling ‘’Toegeslagen’’ waarin ze samen met andere dansers optrad. Daarnaast is ze betrokken bij ‘’Don’t Hit Mama’’ samen met Nita Liem en Bart Deus, waar ze via dans de verhalen van haar Indische grootouders met het publiek weet te verbinden.
Haar werk heeft een sterke maatschappelijke visie met een diep geloof in de helende kracht van dans.
Korzo Zaal