Korzo
Korzo
© Shauny Kartopawiro

Ambassadeurs

Recensie Bird Dog door Nastja

© Shauny Kartopawiro

Bird Dog is gemaakt door de choreograaf Marina Mascarell Martinez.  De 40 jarige choreograaf was geboren in Spanje en had daar pedagogiek toegepast op dans gestudeerd. Later heeft ze ook haar master degree gehaald in peforming arts.

Sinds 2011 is Marina een freelance choreograaf en werkt ze samen met Korzo. Ze heeft sinds die tijd stukken gemaakt waarbij ze op 13 februari 2015 een BNG bank dansprijs heeft ontvangen.

Bird dog is een show geperformed uit vier steden te gelijker tijd. In Lissabon, New York city, Den Haag en Tokyo. In al deze steden was een danser die door de stad ging en op bepaalde plekken ging dansen. Om hun te zien hadden ze een camera mee die hun filmde en live uitzendde naar het publiek.

In haar stuk heeft Marina een nieuw manier van performen gelaten zien. Haar originele idee was om de voorstelling sowieso via een scherm te laten zien, maakt niet uit of we nou in een Lockdown zaten of niet. Het zou dan op 3 of 4 grote schermen worden laten zien, in het theater of museum. Met de voorstelling wou ze de stad op een andere manier tot ons overbrengen en wel door onze zintuigen. Niet alleen door wat we zien maar ook hoe het voelt of hoe dingen klinken. Zij wou dat de dansers de stad op een andere manier zouden meemaken met hun lichaam en een “nieuwe relatie” met de stad te maken. De dansers zelf hadden allemaal oortjes in om de muziek te horen die werd afgespeeld zodat ze allemaal synchroon de muziek horen en toch een soort gevoel hebben dat ze samen dansen.

De twee grootste inspiratie bronnen van Marina zijn de boeken ‘the eyes of the skin’ van Juhani Uolevi. Dit boek gaat over de relatie en gevoel voor de architectuur afgezien van zicht. Het tweede boek is ‘the disappearance of the rituals’ door de filosoof Byung-Chul Han. Hij praat over hoe de samenleving gebrek heeft aan rituelen en verdedigd het feit hoe belangrijk rituelen zijn in de samenleving en hoe we ze moeten omarmen.  

Verder in de voorstelling gaan de vier dansers een spel spelen die hun een verenigd. Elk word dat ze zeggen is verbonden met het woord daarvoor. Het spel stopt wanneer alle vier voor een graffiti staan, voor vier woorden : hope, horse, private road, powerful. Wat waarde geeft aan de taal. En bijna aan het einde gaat de danser in Japan zingen en de anderen dansen op zijn lied.

Zelf vond ik de voorstelling heel leuk om naar te kijken en heel interessant. Ik begreep niet alles tijdens de voorstelling van wat er gebeurde maar na de uitleg van Marina is alles heel duidelijk voor mij.

Cookies

Korzo gebruikt verschillende soorten cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Wil je dit liever niet, klik dan op minimale cookies. Lees ons Privacy statement en cookiebeleid.

Cookies accepteren Minimale cookies