Korzo
Korzo
© Shauny Kartopawiro

Ambassadeurs

Blog De Panter door Loïs

© Shauny Kartopawiro

“Ik zie een tas die niet van mij is. Het lukt me niet om hem te openen, om te zien wat erin zit.”

“Als ik naar buiten kijk schijnt altijd de zon en eten verliefde stelletjes ijs dat nooit smelt.”

“Ik beweeg mij door de muren heen. Voor mij een zwart deur. Die deur gaat nergens heen. Het gaat niet meer om mij, geloof ik.”

 


© Marinus Groothof

De dansvoorstelling De Panter die op 4 februari 2021 tijdens het CaDance Festival te zien was, een dans-noir over een kwetsbaar individu in een hypermodern appartement. Het appartement bevat technologie waardoor hij van alle gemakken voorzien is. Maar ervaart de man in het appartement, gedanst door Simon Bus, dat ook zo? Bestaat hij eigenlijk nog wel of is zijn lichaam veranderd in een cel dat het lichaam van technologie in leven houd.

Dunja Jocic die de voorstelling choreografeerde en regisseerde laat ons de relatie tussen mens en technologie ervaren en ze laat ons nadenken (of waarschuwt ze ons) over de toekomst van de mens in een door technologie gedomineerde wereld.

De voorstelling
De voorstelling begon met tekst. Eerst in het Engels en later ging het over in het Nederlands. De Nederlandse tekst werd gesproken met de prachtige stem van Ramsey Nasr. Uit de tekst wordt direct duidelijk dat de man vervreemd is. Hij weet niet meer wie hij is en hoe lang hij al in het appartement leeft. Hij kan door muren heen lopen. Hij vertelt dat hij op verschillende manieren in de badkamer probeert te komen en dat het steeds niet lukt. En als het wel lukt, blijkt de spiegel zijn reflectie niet weer te geven. Hij kruipt als een dier over de dansvloer. Hij beweegt zich ontzettend sierlijk, maar dan weer schokkerig. Iets zit hem dwars. Terwijl ik kijk en luister denk ik wat is hier aan de hand?

Later komen er twee andere dansers bij (Ornella Dufay-Miralles en Lukas Karvelis). Ze zijn samen met de man in het appartement en lijken met elkaar verbonden. Er is een scene waarin de twee mannen samen dansen als één lichaam. Een lichaam dat zichzelf duwt, trekt en sleept. En een scene waarin de Ornella en Lukas dansen als kinderen die spelletjes spelen zoals verstoppertje en handje-klap.

Het contrast tussen donker, duister, angstig en speelser en lichtere stukken wordt versterkt door de muziek. Van dreigende donkere elektronische muziek gaat het over in klassieke muziek, waarbij ook de bewegingen luchtiger worden. Het is niet duidelijk of de twee dansers die later in het appartement komen de man in het appartementen steunen of tegen hem samenspannen. De man wordt steeds gekker en angstiger en wil uit het appartement ontsnappen.


© Marinus Groothof

Het wordt een strijd en aan het einde ligt de man bewegingsloos en verslagen op de grond. Hij lijkt opgeslokt te zijn door het technologische lichaam van het appartement? De stem klinkt: “You kept getting older and today is your last day. Your living time has expired. Now you don’t have to live anymore.

Transhumanisme
In het interview met Dunja na de voorstelling werd alles wat duidelijker. Ze wilde het begrip Transhumanisme te vertalen in dans. Transhumanisme is een filosofische beweging met als doel om de biologische grenzen van de mens te doorbreken, bijvoorbeeld met wetenschap en technologie. The Matrix en Avatar zijn bekende films die gebaseerd zijn op deze filosofie. Tegenstanders zijn vooral bang voor machtsmisbruik en het verlies van menselijkheid. Vooral dit laatste heeft Dunja naar mijn mening willen laten zien in De Panter. De technologie vervreemdt de mens waardoor deze de grip op de werkelijkheid verliest.

Ik denk dat dit voor iedereen bekend voor komt. Zelf heb ik soms het idee dat ik niet meer handel vanuit mijn eigen wil en brein, maar vanuit de beelden die Facebook, Instagram en Snapchat mij influisteren om te doen. Het lijkt nu misschien nog allemaal onschuldig, de Snapchat filters en bewerkingsapps, maar dreigt niet het gevaar dat we uiteindelijk eindigen als de man in het appartement. Die niet meer weet wie hij is en zelfs bang raakt van een echt levend mens. Aan de ene kant denk ik dat het beeld dat Dunja in haar voorstelling schetst dichterbij is dan wij denken. Aan de andere kant denk ik dat we uiteindelijk leren omgaan met de almaar groeiende mogelijkheden van de technologie.

Wat denk jij? Zal de technologie de mens opslokken en duister en alleen achterlaten? Of zal de technologie ons verrijken en evolueren tot een…..?

Cookies

Korzo gebruikt verschillende soorten cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Wil je dit liever niet, klik dan op minimale cookies. Lees ons Privacy statement en cookiebeleid.

Cookies accepteren Minimale cookies