CaDance Festival
CaDance Festival

Maker

Katja Heitmann

Dit artikel is geschreven in december 2020. Helaas gaat Motus Mori van Katja Heitmann niet door tijdens CaDance wegens de actuele  Corona-maatregelen. We onderzoeken of een herkansing later dit seizoen mogelijk is.

Tijdens CaDance is werk van dansmakers te zien die zich op unieke wijze met de stad verbinden. Katja Heitmann is al zo’n 2 jaar bezig met Motus Mori, en komt nu met haar dansers ‘de beweging van Den Haag’ registreren en exposeren.

 

‘Wanneer ik ’s ochtends aan de keukentafel zat bedacht ik me bijvoorbeeld hoe hij altijd best wel vrouwelijk met zijn benen over elkaar zat en zijn koffie dronk. Dan deed ik dat na.’

- Katja Heitmann

 

Tegen efficiëntie en oppervlakkigheid
Voor Katja begon het idee van Motus Mori toen meerdere fascinaties samenkwamen. Al enige tijd was ze gegrepen door, en deed ze onderzoek naar de beweging van oudere mensen. Na het overlijden van haar vader, die niets tastbaars achterliet, legde ze zich erop toe om zijn bewegingen te herinneren. ‘Wanneer ik ’s ochtends aan de keukentafel zat bedacht ik me bijvoorbeeld hoe hij altijd best wel vrouwelijk met zijn benen over elkaar zat en zijn koffie dronk. Dan deed ik dat na.’ Het maakte dat Katja zich realiseerde dat in onze maatschappij alles in het leven zo efficiënt mogelijk wordt bewaard, maar de bewegingen, dat wat ons het meest menselijk maakt, gaat zomaar verloren. ‘Zo kwam bij mij de gedachte op of we daar niet meer aandacht aan moeten besteden.’

Inzichten
De dansers van Katja namen al honderden bewegingsinterviews af in verschillende steden, om de bewegingen te archiveren en exposeren als immaterieel erfgoed. Vanuit een oprechte interesse naar iemands bewegingen en beweegredenen verkrijgen dansers in een uur durend interview hun kennis en materiaal. ‘Elke danser heeft op dit moment de bewegingen van zo’n 80 tot 100 personen in zich opgeslagen en kan deze zo oproepen.’ Ook ontdekte Katja een methode om verzamelde bewegingen te indexeren en overeenkomsten of verschillen te vinden. De ronde beweging van de rug van de 93-jarige Annemarie lijkt bijvoorbeeld heel erg op die van de 3-jarige Orpheus. 

 

© Hanneke Wetze

 

Anders naar de stad kijken
Voor Motus Mori zijn de inwoners van de stad, de mensen, het uitgangspunt. Uiteindelijk is de verbindende factor de menselijke beweging die door alle lagen en klassen van de stad heen gaat. Het laat je op een andere manier, zonder hokjes te zien, naar een stad kijken. ‘Er blijken meer overeenkomsten te zijn dan je misschien zou verwachten. ‘In Düsseldorf kwamen we via een buurthuis een dakloze man tegen. Hij had een heel specifieke manier van zijn handen bewegen die ongelooflijk leek op de manier waarop de directrice van het Tanzhaus daar dat doet.’ En of je nu Parkinson hebt en in een dure buurt woont of niet, de problemen waar je tegen aanloopt zijn dezelfde. ‘Hun fysicaliteit verbindt hen.’

 

Levensduur
Hoe lang Katja doorgaat met Motus Mori kan ze nog niet precies zeggen: ‘Het project Motus Mori is geen voorstelling, maar wil een instituut zijn. Dat kan zich op heel verschillende manieren manifesteren. In Den Haag is dat dit jaar een bewegingsmuseum.’ Katja’s droom is dat zo’n ‘instituut voor bewegingserfgoed’ onderdeel van de stad wordt, net als bijvoorbeeld het stadsmuseum of de bibliotheek.

 

Lees hier het uitgebreide interview met Marina Mascarell

Overzicht

Studio Talk

20.15

Cookies

Korzo gebruikt verschillende soorten cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Wil je dit liever niet, klik dan op minimale cookies. Lees ons Privacy statement en cookiebeleid.

Cookies accepteren Minimale cookies